La Perrière - Petite Cité de Caractère

La Perrière ligt aan de poort van het Regionale Natuurpark van de Perche, aan de rand van het bos van Bellême.

De parel van de Perche.

La Perrière was tijdens de Revolutie een provinciestad onder de naam Saint-Hilaire-de-Soisai-la-Perrière, maar werd al bewoond sinds de prehistorie. De aanwezigheid van een Gallische stam, de Aulerques Cénomans, werd al in de Oudheid aangetoond. Maar in de Middeleeuwen werd La Perrière een strategische plek, dankzij het versterkte kasteel dat in de 10e eeuw werd gebouwd door Yves I de Bellême. Tijdens de Honderdjarige Oorlog namen de Engelsen La Perrière in en verwoestten het kasteel en de stad. Het kasteel werd nooit herbouwd.

Guillaume Mauger, een inwoner van La Perrière, werd bisschop van Sées. Zijn geboortehuis, bekend als "le Logis de l'Évêque", diende als zijn zomerresidentie. Het werd in 1429 zwaar beschadigd door de Engelsen en werd in de 19e eeuw herbouwd door de familie Fontenay. Het portaal omringd door twee paviljoenen geeft het een imposant, defensief karakter.

La Perrière is de stad van het borduurwerk. Netten, en in het bijzonder parelnetten, maakten La Perrière beroemd tussen 1850 en 1950. Drie van de elf fabrieken in de Perche droegen bij aan de welvaart van de stad en veel van de huizen in La Perrière getuigen van dit rijke verleden.

Niet te missen

- De Éperon site

- De bisschoppelijke residentie (ISMH sinds 1995)

- De 16e-eeuwse toren van het kasteel van Monthimer (buiten het stadscentrum) ISMH sinds 1975